Maandelijkse stukjes hondengedrag

Iedere maand vindt u hier een nieuw artikel over honden en hun gedrag. Deze artikelen zullen uw kennis betreffende hondengedrag vergroten.

Artikelen:
De dierenwinkel.
Een hond er bij.
Een poes erbij.
De slipketting.
Uitvallende honden.
Een roofdier in huis.
Honden leren door observeren
Wat betekent de hond voor ons.
 

Dit verhaal begint ongeveer 8 weken voor jij die dierenwinkel binnen stapte.

Het is hier vochtig, kou en vooral donker, zo donker... . Mijn naam is “teef” uit het 3de hok van links". Zo noemen ze me toch altijd als ze het over me hebben. Ik ben 3 jaar. Ik ben bijna 60 dagen zwanger en ik heb zo'n honger. Hopelijk krijg ik straks nog iets te eten. Op veel hoop ik al lang niet meer maar gewoon een snede brood, daar zou ik al blij mee zijn.
We zijn hier met ongeveer 25 teven. Allemaal op de een of andere manier familie van elkaar, mijn mams zit 2 hokken verder. We zien elkaar echter nooit. We mogen enkel uit ons hok om gedekt te worden en dan nog vaak brengen ze de reu gewoon naar hier. Hij zit immers maar 6 hokken verder. Ik vraag me vaak af hoe het hierbuiten uitziet. Zou het overal zo donker zijn? Ik heb zo'n honger....en ik voel dat mijn buik stilaan onrustig wordt, volgens mij gaan mijn pups stilaan komen. Tja na 5 nesten op een goede 2 jaar tijd weet je wel hoe het gaat hoor. Ik voel me zo alleen...was er maar iemand die me effen gezelschap kwam houden, niet lang, heel even zou al fijn zijn....

Enkele dagen later.
Wel mijn pups zijn geboren, ik weet niet goed wanneer, dag of nacht, het is hier altijd donker, je verliest zo snel de tel. Er zijn 3 reutjes en 5 teefjes geboren. 1 teefje heeft de eerste 24 uur niet gehaald. Ze zag er zo ziek uit. Ik heb gebruld, gegild, maar niemand kwam me helpen, een beetje later was ze dood. Een paar uur later kwam 'die man" binnen, hij mopperde wat over dode pups en hij nam haar mee. Ik vraag me af waar ze nu is. Ik heb nog altijd zo'n honger. Mijn pups ook! Het is zo zwaar zo zwaar, maar toch ben ik weer een beetje vrolijk, eindelijk weer wat leven rondom mij. Hoewel ze wel heel stil zijn hoor. Hopelijk zijn ze niet allemaal ziek! Zou ik wat fout doen? Mijn buik doet zo pijn.

Vijf en een halve week later
Ik ben weer helemaal alleen. Gisteren is "die man" mijn pups komen halen.
Ik had me zo voorgenomen deze keer blijven ze bij mij. Hij neemt ze me niet meer af. Maar het enige dat mijn protest heeft opgeleverd was een klop op mijn kop en een stampt tegen mijn buik. Mijn puppies wilden helemaal nog niet weg van me. Ze zijn nog zo klein oh zo klein. Ik ben zo bang, waar zouden ze naartoe gaan? Ze kennen niets van de wereld enkel dit hok. Ik wou dat ik ze meer had kunnen leren maar ook ik ken enkel dit hok. Ik ben hier geboren en hier nooit weggeweest. Mijn buik doet zo verschrikkelijk pijn. De eenzaamheid is ondraaglijk.
Nooit iemand om mee te spelen of om lekker tegenaan te kruipen. En toch probeer ik vriendelijk te zijn tegen "die man" in de hoop dat ik is een aai of een lief woord krijg, maar ik doe telkens wat fout. Mijn buik doet zo pijn. Ik hoop dat mijn pups wel weten hoe ze het goed moeten doen, ik heb ze zo weinig kunnen leren, ik hoop dat ze zich redden. 3 van de 7 pups waren zo ziek. Hopelijk knappen ze snel weer op.
De pijn in mijn buik wordt erger en erger. Zou er iets mis zijn? Ik gil van de pijn maar niemand komt. Ik ben zo verschrikkelijk eenzaam. Wat doe ik toch fout? Met ieder uur dat voorbijgaat wordt de pijn erger en ik heb het zo warm, zo vreselijk warm. Ik heb het opgegeven om te gillen, er komt toch niemand.
Zoals altijd sta ik er alleen voor. Ik heb het zo koud, zo warm, zo koud. Ik ril er van....en dan die pijn , ik weet niet hoe lang ik dit nog volhoudt....had ik maar meekunnen gaan met mijn pups. Gewoon 1 keer de buitenwereld zien. Zou het daar ook zo donker zijn?
De pijn is niet meer te verdragen. Ik denk dat ik maar stilaan ga slapen, waarschijnlijk wordt ik nooit meer wakker, maar weet je. Mijn mams heeft me ooit een verhaal verteld van een wereld waar bomen zijn en gras en licht en andere honden om mee te spelen, wie weet ga ik daar nu wel naartoe...
Een paar uur erna komt "die man" aan, hij zucht wat over rotteef en hij roept, hey er is er hier eentje dood.....

Pups
Amper 5 en een halve week en "die man" kwam ons bij onze lieve mams halen. Hij grabbelde ons vast aan nek poten, staart, waar hij ons maar kon pakken. We werden met zijn allen in een doos gestoken. Het was zo eng. 3 van ons zijn zo ziek. Alles is zo donker, waar gaan we naartoe, wat gebeurt er, waarom kan mams niet mee? Honger...zo'n honger.... .
Wat een raar geluid, net een beer die naast ons brult en de wereld beweegt plots, konden we nu maar zien naar waar we gaan. Wat gebeurt er toch. Zo bang..."die man" brult dat we onze kop moeten houden....
Een half uurtje later is alles plots stil. Oh hey, daar gaan we weer, hobbel, hobbel.... .
De doos gaat open.... jeetje wat is het hier licht!!! Mijn ogen...wat doet dat pijn, we zien niks.... "die man" en een andere mopperen wat over 2 dode pups....Oh nee 2 van onze zusjes zijn dood. De rest wordt uit de doos gehaald. Ze gooien ons in een hok....het is hier zo licht. Zoveel
mensen, zoveel lawaai. Zo bang... iedereen lacht en tikt tegen het hok.

Erg belangrijk voor mensen die een hond willen kopen:
1 van die iemanden kan jij zijn. Koop nooit een pup bij een dierenwinkel
of broodfokker. Dit hebben alle pups die je daar ziet meegemaakt. Als je
zo'n lief kopie naar je ziet kijken denk dan aan zijn mams die ergens in
een donker hok zit. ( Kijk bovendien is naar dat magere lijfje met bolle
buikje ongetwijfeld vol van de wormen, omdat ontwormen teveel kost) Door de pups te kopen die te koop zijn in deze winkels en fokkerijen, hou je deze handel in stand en zullen honden onder deze omstandigheden hun leven moeten doorbrengen! Pups horen NIET op te groeien in een donker hok of in de etalage van een winkel, pups horen lekker in de huiskamer op te groeien. Overladen door liefde en steun van mams en de baasjes van mams.
Als dan zo'n verkoper je begint wijs te maken dat je voor 30 euro meer
zelfs een stamboom meekrijgt, waarschuw deze persoon dan, dat dat illegale
praktijken zijn. Stambomen voor pups worden aangevraagd voor de geboorte al, niet 8 weken erna en al zeker niet in een dierenwinkel.

Dit verhaal mag elders geplaatst of herdrukt worden in de hoop dat het broodfokkers zal stoppen om geldgewin na te streven in plaats van aan het welzijn van de dieren te denken.

Hondengedrag

Iedere maand wordt er door gedragstherapeute Li Kyriakou een artikel over hondengedrag geschreven. Zo leer je je hond nog beter begrijpen!

Een hond erbij.
Deel 1

Net voor de feestdagen kreeg ik van een goede vriendin, die zich inzet voor het vele dierenleed om ons heen een mailtje of ik interesse had in een hond. Nu zijn wij al in het bezit van twee honden en drie katten dus de vraag was of deze hond enig sinds overweg kon met andere honden en katten. Dat was geen probleem. Natuurlijk de wedervraag waarom er van deze hond afstand gedaan werd en wilde wij ook wel weten wat het voor hond was.
Het was een Duitse Herder een teefje wat volgens zeggen wegens een verhuizing weg moest. Deze mensen hadden contact opgenomen met een dierenarts om haar in te laten slapen. Tja daar sta je dan als hond zijnde na 7 jaar trouwe dienst, en nu maar hopen dat het allemaal goed komt. Gelukkig weigerde deze dierenarts en heeft direct contact opgenomen met de stichting www.dierenproject.nl die haar vervolgens hebben opgehaald. En uiteindelijk is deze allerliefste Duitse herder dame bij ons gekomen.

Eén van onze honden een flinke Duitse Herder reu is niet echt makkelijk. Deze is na vier eigenaren, de nodige mishandelingen en eenzame opsluiting op een leeftijd van een jaar bij mij gekomen. Het socialiseren van deze hond naar mens en dier heeft ruim 2 jaar in beslag genomen. Een kennismaking met hem is voor de meeste honden niet altijd het gezelligste moment van de dag en voor de betreffende eigenaren vaak al helemaal niet. Deze Herder zet een hond die zijn roedel nadert op zijn plaats in duidelijk hondentaal. Zodra de vreemde hond de Herder als ranghoogste erkend is er niets meer aan de hand. Ook een hoop gepiep en gegil is voldoende voor hem om de betreffende hond met rust te laten. Weg rennen is in dit geval taboe en heeft tot gevolg dat de herder erachteraan flits om als nog zijn gezag te laten gelden. Vervelend maar wel normaal hondengedrag. Eén van de dingen die ik hem daarom snel geleerd heb was het negeren en geen oogcontact te zoeken met andere honden. Het vermijden van het oogcontact zorgt ervoor dat er geen aanleiding is voor een uitval. Voor een hond die niet altijd even sociaal is naar vreemde honden, is het erg handig om hem te leren honden te negeren.

Natuurlijk kon dit niet met onze nieuwe aanwinst. Ze moesten alle drie met elkaar kennis maken voor we ze in ons huis samen zetten. Op de dag dat ik haar ging ophalen had ik met mijn partner op neutraal terrein afgesproken voor een kennismaking met onze Labrador en de Herder. Ik was er al en toen hij met beide honden aan kwam lopen en ze los liet. Natuurlijk zat onze nieuwe aanwinst wel aan een lange lijn omdat ik niet wist hoe zij in een vreemde omgeving op onze honden zou reageren en ik te allen tijde wilde voor komen dat ze er vandoor ging. Ze wist niet wat haar overkwam, twee blaffende honden kwamen alles behalve vriendelijk op haar afgestormd. Tja en wat doe je dan als verstandige hond, gewoon blijven staan en ieder oogcontact vermijden, hoofd weg draaien, uitgebreid geeuwen, staart naar beneden en vooral niet bewegen en dan maar hopen dat het goed gaat. Duidelijker kan hondentaal niet zijn. Deze kalmerende signalen hadden dan ook het juiste effect. De labrador en de herder snuffelden aan haar waarop de labrador besloot dat er in het gras vast wel iets eetbaars te vinden was en de herder zich naar mij richtte in afwachting van het vervolg. Haar lichaamstaal was voldoende om de andere honden te laten blijken dat zij echt geen enkele bedreiging vormde.

We gingen gezamenlijk een wandeling maken die zonder verdere confrontaties verliep. Onze herder reu negeerde haar en zij volgde zijn voorbeeld door hem eveneens te negeren. In onze tuin besloten we om ook onze nieuwe aanwinst los te laten, zodat zij niet beperkt was in haar bewegingen en we een duidelijk beeld kregen van de verhouding tussen de honden voor het komende moment. Bedenk dat de rangen niet in enkele minuten bepaald zijn en zeker in een begin periode regelmatig kunnen wisselen. De dame besloot dat ze deze toch erg aantrekkelijk herder reu wel eens van dicht bij wilde bekijken.
Na wat gesnuffel aan elkaar tilde ze haar hoofd op en deed een poging om deze over zijn nek te leggen. Dit is een rangbepalende handeling. Het gevolg was een hoop gegrauw en gesnauw van de Herder reu.
Hiermee liet hij haar duidelijk blijken het er niet mee eens te zijn en wees haar op hondse wijze de plaats. Gelukkig accepteerde zij dit zonder mokken of morren. Maar kwam wel direct naar me toe lopen voor de nodige steun die ik haar natuurlijk onthield. Om zoveel mogelijk problemen tussen twee honden te voorkomen is het noodzakelijk om altijd de ranghoogste ook als dusdanig te behandelen en zeer zeker geen steun geven als de ranglaagste het onderspit delft. Na nog een poosje het spel van alle drie de honden aanschouwt te hebben besloten we naar binnen te gaan en hopen op een goede kennismaking met onze katten.
Deze hadden het hele schouwspel van achter het raam hadden gevolgd stonden vol verwachting voor de deur te wachten op de gezins uitbreiding. Zij vol verwachting maar wij ook. Hoe zou ze reageren op de katten.
De meeste katten gaan er van door zodra er een vreemde hond in zicht is maar die van ons gewend aan honden, denken er anders over. Zij blijven dus zitten tot er een kritiek punt aanbreekt en het echt noodzakelijk is om zich naar hoger gelegen delen te verplaatsen. Tot onze blijdschap ging onze nieuwe aanwinst heel voorzichtig snuffelend de confrontatie met één van onze katten aan die op zijn buurt liet blijken dat ze welkom was door even aan haar neus te snuffelen en haar een kopje te geven, om vervolgens ons te begroeten. De andere twee observeerde haar van een afstandje. Wij vonden het heerlijk dat ook deze kennismaking zo soepel verliep.

De komenden dagen was het voor allemaal even wennen en met name voor onze nieuwe aanwinst. Onze Labrador van 16 jaar geloofd het allemaal wel en negeert na een eerste kennismaking consequent iedere hond zolang ze maar bij zijn eten vandaan blijven. De labrador is verder in een roedel altijd de ranglaagste en zal ook geen enkele poging doen om dit te veranderen. Wel wisten we dat beide herders nog wat strubbelingen zouden hebben voor de rang definitief bepaald was. Maar aan het gedrag van beide honden was duidelijk te zien dat dit zeker geen ernstige vormen aan zou nemen.

Wij hebben nu drie honden. Men had hun voortijdig het leven ontnomen als er geen mensen waren geweest die zich over deze honden hadden ontfermd. Wij willen Els en alle vrijwilligers van Dier en project dan ook hartelijk bedanken voor het redden van onze nieuwste aanwinst Zoë (betekent leven in het Grieks). Waarvan men het leven zonder de hulp van deze mensen grofweg beëindigd had.

Een poes erbij

Al jaren ben ik geobsedeerd door honden en hen gedrag ondanks dat ik twee originele straatkatten heb in de letterlijke zin van het woord. Nooit enige problemen met hen gehad. De oorzaak is me enkele weken geleden duidelijk geworden. Deze katten waren nog jong toen ze gevonden en door mij geadopteerd werden. Eén van de katten was net een jaar en de ander pas een paar weken. Ik had de katten toen alles nog aan elkaar moest wennen op mijn schouder of in mijn armen en hun slaapplaats was op de tafel. Hoog en veilig voor honden die aan katten moesten wennen en andersom.
Deze katten hebben op jonge leeftijd geleerd dat het vermijden van oogcontact met de honden de beste oplossing was om een uitval te voorkomen. Oogcontact is voor veel honden dan ook een uitstekende aanleiding om een flinke uitval in te zetten. Ook waren ze er al snel achter dat hard weg rennen een acute reactie van de honden op riep. Ging het toch fout dan was boven op de tafel een veilige plaats om een flinke uithaal te geven. Voor de honden waren deze lessen niet helemaal zonder gevolgen en altijd eindigend met een flinke schram of schrammen.

Een weg rennende kat is voor de hond hetzelfde als weg rennend wild. Het is voor honden dan ook niets meer en niets minder dan hun instinct om hier achteraan te gaan. En als ze de kans krijgen de kat te grijpen is dit niet zonder gevolgen zowel voor de kat als voor de hond.

Deze katten inmiddels twaalf jaar oud verblikken of verblozen dan ook niet meer als er een hond binnen komt. Zij blijven zitten wanneer deze op hen afkomt en gaan zich heel gemakkelijk zitten wassen. Voor honden een beetje vreemd signaal van een kat maar werkt wel kalmerend en de hond zal bij het zien van dit gedrag ook niet zo snel boven op de kat springen. Of de katten lopen ogenschijnlijk vrij rustig richting tafel om vervolgens een super snelle sprong te maken op de tafel, waarna ze zich omdraaien om de betreffende hond van hun handelsmerk te voorzien. Natuurlijk zijn er honden die absolute katten haters zijn en ook deze komen regelmatig op bezoek de wasbeurt wordt dan overgeslagen en de sprong naar de tafel wordt dan ook in een veel sneller tempo dan normaal gemaakt. Voor de katten is dus de eerste aanblik van de hond voldoende om de intentie van de hond in te schatten waardoor mijn katten precies weten wat ze op dat moment moeten doen en dat is niet je zelf gaan wassen.

Enkele weken geleden kwam er een zwaar vermagerd poesje aan lopen. Natuurlijk eten gegeven met het gevolg dat ze iedere dag wel ergens rond het huis liep in de hoop op een heerlijk echte kattenmaaltijd. Ons probleem van opengebroken vuilniszakken die notabenen in containers zitten en verscheurde en afgelikte verpakkingen was dan ook direct opgelost. Natuurlijk wel heel slim van haar om ons zo te bestuderen dat ze zelf de deksels van de containers eraf wist te duwen.
Ons huis bestaat uit twee delen waar ik haar in één deel in en uit liet lopen. Zo werd zij niet weggejaagd door een hond en kon ze rustig wennen aan ons voor we haar tussen de rest van onze dieren zouden zetten. Na een paar dagen kon ik haar oppakken en kwam ze ook wanneer ik haar riep. Tot ze op een ochtend niet kwam, ik heb zo beetje ieder uur staan roepen en rammelen met voer. En ja hoor uiteindelijk kwam ze met een opgezet hoofd van een abces en een mank pootje. Natuurlijk maar één oplossing, kat in tas en naar de dierenarts. Niet geheel zonder slag of stoot maar wij hadden geen keus dan haar toch in de kattentas te proppen. De maaltijd die er bij werd gezet maakte voor haar veel goed.

Bij de dierenarts aangekomen bleek het poesje veranderd te zijn in een tijger.
En na de nodige flinke halen en beten, alle bij onder de pus en het bloed van het abces wat inmiddels open gesprongen was moest ze verdoofd worden om haar te kunnen behandelen. Toen de dierenarts na het gevecht en de uiteindelijke behandeling vroeg of ze direct wakker gemaakt moest worden bedacht ik dat het stukken gemakkelijker was om haar slapend mee naar huis te nemen en een oplossing te zoeken.
Een poesje van een paar jaar waar ik niets van wist en om haar nu zonder blikken of blozen tussen twee honden en twee katten zetten leek me geen goed idee.

Thuis gekomen was ze gelukkig nog in slaap. Lang tijd om over een oplossing na te denken hadden we niet want ze besloot sneller wakker te worden dan de bedoeling was.
In een rap tempo een bench neer gezet die wij altijd gebruiken wanneer we een hond of kat vinden. Hierin een geïmproviseerde kattenbak een kussen en een paar handdoeken om zo een lekker plekje voor haar te creëren. De bench hadden we tegen de muur in de woonkamer geplaatst zodat ze door onze huisgenoten rustig bekeken kon worden en zij hopelijk even rustig terug kon kijken. Ze lag nog half te slapen wat een mooie gelegenheid was voor onze katten en honden om deze nieuwkomer ook eens van zeer dichtbij te bekijken en te besnuffelen.
Toen zij wakker werd en weer helemaal bij haar positieve kwam werden de honden gesommeerd op afstand te blijven gevolgd door een beloning natuurlijk.

De reactie van de nieuwkomer was zoals verwacht blazerig maar ze was er al snel achter dat niets haar door de bench nog benaderen. Gelukkig knapte ze vrij snel op en hadden we besloten na wat navraag gedaan te hebben haar te houden. Niemand wist natuurlijk waar ze vandaan kwam, kan ook niet anders als je in een dorp woont met 62 inwoners inclusief wij.
Voor de honden en de katten moest deze kat tot een leuke huisgenoot bestempeld worden zodat ze niet keer op keer verast zou worden door een hond die haar besprong of een blazende kat die achter haar aan renden. Dus al het lekkers werd gegeven wanneer zij zichtbaar voor hen in de buurt was. De katten kregen gezamenlijk met haar hun eten, ieder in een eigen bakje natuurlijk, terwijl zij nog steeds veilig in de bench zat. En de honden kregen gedurende de dag hun lekkers eveneens wanneer zij in zicht voor hen was.

Maar ze kon natuurlijk niet in de bench blijven. We besloten haar eerst de vrijheid te geven wanneer alleen de katten aanwezig waren.
Onze herder heeft namelijk de gewoonte in te springen wanneer beiden katten ruzie hebben, wat trouwens perfect werkt. Zodra zij naar elkaar blazen komt hij in actie met het gevolg dat ze beiden heel relaxt de andere kant op wandelen. Maar dit wilde we onze nieuwkomer niet aandoen. Dus honden naar de andere kant van het huis en poes uit de bench iedere keer wanneer we ze eten gaven. Dus in plaats van de hele dag iets te laten staan voor hen kregen ze nu vele malen per dag een beetje. Ook dit ging niet zonder slag of stoot één van de katten besloot dat de kast de veiligste plaats was en de ander deed zijn best om zo snel mogelijk haar eten te stelen. Dit laatste liet ze niet op zich zitten en haalde zoals een echte vrouw beaamt flink uit naar de kater. Na 2 dagen liepen ze langs elkaar heen zonder elkaar de ogen uit te willen krabben en kon ik de kast weer haarvrij maken.
Nu de honden, zij waren natuurlijk al aan haar gewend door de overige tijd van de dag haar te kunnen aanschouwen in de bench. Dus toen kwam het grote moment. Hoe zou zij reageren als de honden wel bij haar konden komen. En zoals we al van een verstandige kat verwachten ging zij met een hoop geblaas met een flitsende snelheid de tafel op. De honden werden weer gesommeerd haar met rust te laten. Gelukkig is de Labrador zoals een echte Labrador behoort te zijn gefocust op eten en onze herder die wat eten betreft het gedrag vrij aardig van de Labrador heeft overgenomen was dus net zo gemakkelijk te paaien.

Kat kreeg dus het eten op tafel en het honden lekkers bij de tafel. Na een paar weken liep Beau (zo noemen we haar dus) rustig door het huis wanneer de heren sliepen en rennend wanneer zij zag dat de deze wakker waren. Nu inmiddels nog een paar weken verder loopt ze alert maar rustig door het huis ook wanneer de heren hun ogen open hebben. De laatste dagen staat ze zelfs met hen en de katten te wachten tot hun eten klaar is. Een lopende hond die haar richting heen kijkt blijft nog steeds een beetje eng maar ook dit zal met het verstrijken van de tijd minder worden.

Met geduld en de juiste kennis van je dieren kun je het gedrag in goede banen leiden. In zulke gevallen niets forceren en onthouden dat hondentaal en kattentaal verschillend zijn. Maar beide zijn wel zo slim om elkaar zo goed te bestuderen dat de katten hondentaal leren begrijpen en de honden kattentaal leren begrijpen.

Moraal van dit verhaal. Als wij mensen nou eens net zo oplettend zouden zijn en even geduldig dan is er geen gedragstherapeut meer nodig om mensen op te voeden om hun hond te kunnen leiden.

Li
www.domaineduchien.be

De Slipketting

Jaren geleden toen men nog weinig van honden afwist is de slipketting door een mens uitgevonden met het idee dat men honden hiermee iets kon leren. Het martelwerktuig werd en wordt nog steeds gebruikt voor vele vormen van ongewenst gedrag van de hond. Om enkele voorbeelden te noemen.
Niet trekken aan de lijn, netjes volgen, zit, af, niet uitvallen naar andere honden en mensen etc. Men meent dat er ook mee gegooid kan worden, op of naast de hond maakt niet zoveel uit, en dat daarmee het ongewenste gedrag stopt. Verder meent men ook dat flink rukken aan een slipketting de hond zal doen gaan luisteren. “Natuurlijk” hoort bij het gebruik van de ketting een speciale (ruk) techniek die er voor kan zorgen dat een enkele ruk “en afhankelijk van de hond soms een paar rukken”, het ongewenste gedrag in het vervolg kan voorkomen. Met deze zelfde ruk kan “er voor gezorgd worden” dat de hond het gevraagde commando direct op volgt. Deze techniek is te leren op een “zogenaamde” hondenschool waar een “zogenaamde” hondentrainer u wel even bij zal helpen.
Deze z.g. trainer zal dan ook met veel plezier wel even voor doen hoe hij uw hond eronder kan krijgen. Hij gebruikt hierbij natuurlijk de “speciale techniek” die u van hem moet gaat leren. Na zijn demonstatie moet u het zelf oefenen op uw hond. Wanneer de hond niet direct het gewenste commando opvolgt moet een ruk ervoor zorgen dat dit wel gebeurd. En valt uw hond uit naar andere honden of mensen dan gewoon harder rukken, natuurlijk wel volgens de techniek die u net geleerd heeft.
Meerdere rukken die u volgens de “zogenaamde trainer” fout uitvoert zal hij vast nogmaals voor u voordoen. Hij zal uw hond wel even opnieuw onder handen nemen om de techniek nogmaals aan u duidelijk te maken.
Het voldane gezicht van de “zogenaamde trainer” die uw hond wel direct laat zitten en ineenkrimpen met een flinke ruk maakt dat u zich wat onbeholpen en misschien zelfs een beetje dom voelt. Maar geloof me, degene die hier dom is, is de persoon die zichzelf hondentrainer noemt.
En is het nu echt uw bedoeling uw hond op een dergelijke manier op te voeden!

Het voorstaande heeft echter allemaal niets te maken met een hond gewenst gedrag aan leren. Men gaat er bij dit soort “training” namelijk van uit dat de oorzaken van de uitvallen van de hond niet van belang zijn.
Het is zelfs zo dat het pijnigen van de hond met de slipketting door middel van deze martel techniek de oorzaak van de uitvallen zijn. Het geen volgens deze “zogenaamde trainers” onmogelijk is.

Natuurlijk wordt het gebruik van deze mishandeling onderbouwd met verschillende argumenten.
Een dergelijke martelende correctie lijkt op dezelfde correctie die ma of pa hond aan de pups geeft wanneer deze zich niet gedragen. En volgens de “zogenaamde trainers” corrigeren ook de volwassen honden elkaar onderling op een dergelijke manier. De slipketting moet dus een hondenbeet voorstellen.
Een hond moet luisteren. Als je niet tegen de hond optreedt keert hij zich tegen je en zal hij ranghoogste in het gezin worden. Zeker voor mensen die hun eerste hond hebben en er nog niet zoveel ervaring mee hebben vrezen voor overname van het gezin en zullen de instructie helaas maar al te vaak opvolgen. En natuurlijk is de nek van de hond sterk genoeg om dergelijke mishandelingen te kunnen opvangen. Leeftijd van de hond is niet van belang het gezegde “jong geleerd is oud gedaan” maakt de slipketting ook voor pups toepasbaar. Uit volle overtuiging vertellen zij aan cursisten dat dit de enige juiste manier is. Treurig dat dit toegestaan wordt op wat zichzelf hondenschool durft te noemen.

Helaas zijn er nog vele “zogenaamde” hondenscholen die nog steeds denken dat men een hond moet pijnigen om hem een commando uit te laten voeren. Van bijscholing, om echte kennis op te doen van het gedrag van honden, is bij deze mensen geen sprake. Zij zijn daardoor op het gebied van honden training heel ver achter gebleven en bezitten geen kennis over de lichaamstaal van de hond. Voor deze mensen is het een soort machtsvertoon en zij voelen zich superieur aan hen die met hun hond les komen nemen. Hun motto “ik ben trainer en de hond zal moeten luisteren”. Dit is zeer spijtig aangezien hondenscholen een functie hebben die ervoor moet zorgen dat hondenbezitters leren om hun hond in deze drukke maatschappij te leiden. Wanneer een hond de juiste leiding krijgt zal ongewenst gedrag veel gemakkelijker kunnen worden voorkomen en zelfs uitblijven. En leiding kan nu eenmaal niet gegeven worden door rukken en trekken aan een hond.
Gelukkig zijn er vele hondenscholen waar trainers wel het één en ander bijgeleerd hebben. Zij coachen u om uw hond op een positieve manier op te voeden of te heropvoeden.

Ik heb het nu nog niet eens over het gebruik van elektrische halsbanden, onzichtbare omheiningen, tuigjes die met zeer dunne snijdende bandjes onder de oksels van de hond lopen en er zo voor moeten zorgen dat de hond niet meer trekt. En laten we de anti blafbanden en prikbanden niet vergeten, of de gentleleader die altijd verkeerd gebruikt wordt. Het is niets meer dan gemakzucht van de mens om dergelijke martel attributen aan te schaffen, dit kost namelijk minder tijd dan je te verdiepen in het gedrag van de hond en de oorzaak van ongewenst gedrag te achterhalen. Jammer genoeg wordt het gebruik van verschillende martelwerktuigen gepromoot door de politie. Die raden mensen een anti blafband aan om buren gerucht te voorkomen en politie honden worden nog steeds getraind met rukken aan een slipketting en elektrische halsbanden om een hond zoals het in vaktermen genoemd wordt te leren lossen. Dierenwelzijn is hier blijkbaar niet van toepassing.

Wat doet een slipketting?

Een corrigerende beet naar een pup toe is gedoseerd en op één plaats gericht, terwijl een slipketting om heel de nek zit en een ruk de gehele nek beschadigt. Deze corrigerende beet staat in geen vergelijking met dat wat een slipketting aanricht. Het gebruik van de slipketting kan zeer ernstige lichamelijk beschadigingen bij de hond teweeg brengen bijvoorbeeld:
- Het verbrijzelen van het strottenhoofd.
- Schuurtjes in de luchtpijp en slokdarm.
- Bloeduitstortingen waardoor druk ontstaat op de omliggende weefsels.
- Nekwervels-, zenuw- en rugbeschadigingen zijn zeker niet zeldzaam.
Aangezien er met de slipketting geen ander gedrag wordt aangeleerd, lopen de honden met een continu aangetrokken ketting, benauwdheid en kneuzingen van de spieren zijn het gevolg. En helaas zijn er al honden overleden door het gebruik van de slipketting.

Wanneer honden getraind worden met een slipketting zie je op het moment dat zij de ruk aanvoelen komen hun hoofd enigszins buigen naar hun schouder om zo de ruk op te vangen. Sommige honden gaan vermijdingsgedrag vertonen. Deze honden zullen doordat zij geen ander gedrag aan leren na verloop van tijd door de rukken heen toch ongewenst gedrag gaan vertonen. Ook zijn er vele honden die agressief gedrag naar soortgenoten gaan ontwikkelen door het gebruik van de slipketting. Dit is een logische reactie en makkelijk verklaarbaar.
Er komt een hond aan en men wil contact of een uitval voorkomen door hem een flinke ruk te geven. Het onaangename en pijnlijke gevoel wordt niet alleen geassocieerd met de eigenaar maar ook met de aankomende hond. Men leert de hond dat andere honden hem een pijnprikkel opleveren. Voor de hond is er niets anders meer te doen dan in de lijn te gaan hangen en uit te vallen zodra er een hond in zicht is.
Ook ontstaat er bij vele honden angst door het toepassen van dit soort correcties. Angst voor de eigenaar, angst voor prikkels uit zijn omgeving. En angst zorgt voor veel onzekerheid met als gevolg ongewenst gedrag, zoals uitvallen, slopen en bijtgedrag, kortom de angstagressie. Onzekere angstige honden kunnen geen opdracht meer
uit voeren. En laten we vooral niet vergeten dat er op deze manier geen enkele band tussen de hond en de mens zal ontstaan. Verwacht bij het gebruik van een slipketting niet dat de hond gemotiveerd raakt om een commando uit te voeren. In tegendeel, iedere vorm van motivatie zal verdwijnen.
Het zou hetzelfde zijn wanneer uw baas met een zweep achter u staat en u iedere opdracht wat sneller wil laten uitvoeren. Na zeer korte heeft de angst voor hem de overhand en zult u door de stress die dit veroorzaakt niets meer goed doen. En niet omdat u het niet wilt maar mentaal en lichamelijk bent u er niet meer toe instaat.

Voor de mensen die nog niet overtuigd zijn is het misschien raadzaam om zelf even een slipketting om te doen.
Laat vervolgens uw partner u even corrigeren omdat u een paar passen voorop loopt, of laat hem u even weg trekken als u voor een etalage staat te snuffelen. En wanneer u samen op straat loopt is het ding natuurlijk ook handig voor uw partner om u even een ruk(je) te geven als er een aantrekkelijke man of vrouw aankomt.
Natuurlijk moet u ook bij de stoeprand blijven staan en niet eerder gaan lopen dan de “baas”. Een stapje voor kan natuurlijk wel een ruk aan uw nek betekenen. Hoeveel agressie zal u gaan vertonen wanneer men u continu een misplaatste ruk geeft. En bedenk dat een ruk met een slipketting altijd onterecht is.
Wij vragen van onze honden zulke onnatuurlijke dingen, zij moeten op ieder moment dat men dat wil, zitten, liggen, volgen en hier komen. Vaak krijgen ze niet eens de kans om te snuffelen en al de prikkels uit hun omgeving te verwerken. Het minste wat men voor de hond kan doen is het gewenste gedrag aanleren op een manier waar de honden plezier in hebben.

De slipketting is niets meer en niets minder dan een middel om honden te mishandelen. Ze kunnen echter overal in het openbaar gebruikt worden en niemand zal u ervoor straffen of u er over aan spreken. Het gebruik van een slipkennis getuigt van gebrek aan kennis, inzicht en respect voor de hond.
Laten we hopen dat de achtergebleven mensen die zichzelf trainer durven te noemen ooit een keer wakker worden en besluiten dat dergelijke mishandelingen echt niet meer kunnen. Pas dan zullen de zogenaamde trainers echte trainers en coach worden van mens en hond.

De vele films waar honden volledig gericht zijn op de mens en hem ten allen tijde volgt, redt en troost is voor veel mensen een stimulans om een hond aan het gezin toe te voegen.

Uitvallende honden.

Als we kijken naar het natuurlijk gedrag van de wolven, zien we dat het uitvallen van onze honden natuurlijk gedrag kan zijn. Wolven vormen in de natuur een roedel met een eigen territorium. Iedere indringen weet dat hij het risico loopt door op zijn minst verjaagd maar zelfs gedood te kunnen worden door zijn soortgenoten wanneer hij dit territorium betreedt. Een soortgenoot van een andere roedel zal het territorium dan ook niet alleen betreden. Komt hij wel in een ander territorium terecht dan zal hij dit direct verlaten als hij in de gaten heeft dat er volven aanwezig zijn. Deze wolven controleren regelmatig hun territorium op ongewenste bezoekers en bakenen dit af door middel van geursporen.
De grote van een territorium is afhankelijk van de van de grote van een roedel. Hoe groter een roedel des te groter zal het territorium zijn. Wanneer het een grote roedel betreft is er ook meer wild nodig om alle leden van het roedel te voorzien van voedsel.
Jonge wolven van een roedel kunnen verjaagd worden omdat de roedel te groot word. De jonge wolven zullen met andere soortgenoten eveneens verjaagt uit een bestaande roedel een nieuwe roedel gaan vormen.

Samen met onze hond vormen we een roedel. Dagelijks wandelen we samen met onze hond de zelfde route, onze hond zal deze route als territorium gaan beschouwen, hij snuffelt en bakend hem af. Een hond die de wandelroute (territorium) betreed kan een aanleiding voor de hond zijn om uit te vallen of direct de aanval in te zetten ook naar pups toe. Het uitvallen wat honden maar al te vaak doen is in dit geval dus normaal gedrag. Dus een volwassen hond die een pup op zijn plaats zet omdat deze in zijn territorium loopt is van de volwassen hond geen abnormaal gedrag zoals zo vaak word gezegd. In de natuur loopt er ook geen vreemde pup op het territorium van andere roedels. Helaas zijn vele honden zo verschillend van formaat dat het fout af kan lopen of zelfs traumatische gevolgen kan hebben.

Natuurlijk zijn er nog vele redenen die voor een uitvallende hond kunnen zorgen.
Vele honden zijn niet altijd meer goed voor elkaar te lezen. Oren die alleen maar hangen of veranderd zijn in knopjes, staartjes die alleen nog maar recht op kunnen staan of niets meer dan een stompje zijn, wangen zo zwaar dat men niet eens meer kan zien of de hond zijn neus optrekt evenals te stompe neusjes en pootjes die veel te kort zijn. Men kan dit er allemaal helaas wel leuk uit vinden zien maar voor de hond zelf is het alles behalve praktisch en kan zelfs medische gevolgen hebben. Tevens kan het voor soortgenoten de totaal verkeerde betekenis uitdrukken. Stand van oren, staart, poten dit samen met de rest van het lichaam is wel het voornaamste middel voor de hond om te communiceren. Honden die elkaar niet goed begrijpen kan dan ook een aanleiding voor een uitval of zelfs aanval zijn.

Ook het in aaien van angst kan er voor zorgen dat een hond gaat uitvallen. De uitval ontstaat dan door angst. Wanneer een pup door een volwassen hond op zijn plaats gezet word pakt men vaak direct na een dergelijke aanval de pup op en troost deze heftig. Het laatste is normaal menselijk gedrag maar abnormaal hondengedrag. De basis voor een angstige hond naar soortgenoten toe is gelegd helaas ontstaat hier maar al te vaak angst agressie uit, die met genoeg winnaars ervaring weer kan overgaan in dominantie agressie. De pup heeft als het even tegen zit de rest van zijn leven een trauma. Niet door de natuurlijke correctie van de volwassen hond maar door het in aaien van angst. Het op pakken en troosten van de pup zal voor de pup beteken dat de andere hond eng en gevaarlijk is.
Gaat het om twee volwassen honden van ongeveer dezelfde grote die elkaar op hen territorium tegen komen dan zal het maar zelden tot een echt gevecht komen. Vaak is het veel gesnauw en gegrom maar gebeurt er verder weinig.
Aan de lichaamstaal van beide honden kan men duidelijk zien dat één van de honden de ander als ranghoogste erkent. Maar ook hier kan men door onnodige bemoeinissen tijdens een confrontatie tussen twee volwassen honden een trauma in aaien.

Helaas kan het ook tussen beide honden fout gaan en kan een hond doorgaan met vechten terwijl de ander hond al lang door middel van lichaamstaal duidelijk heeft gemaakt dat hij de tegenpartij als ranghoogste erkent. Zowel bij een volwassen hond als een pup kan een dergelijke confrontatie een oorzaak worden van uitvallen. Zijn lichaamstaal was niet voldoende voor de andere hond. In dergelijke gevallen is het dan ook wel noodzakelijk om in te grijpen bij vechtende hond(en).

Ook wanneer honden slecht gesocialiseerd zijn naar andere honden kunnen uitvallen het gevolg zijn. Helaas ligt hier de oorzaak weer bij de mens. Er is dan ook niets zo belangrijk dan een hond op jonge leeftijd goed te socialiseren en niet alleen naar honden toe maar naar alles wat men tegen komt. Een slechte socialisatie naar honden toe ontstaat tevens wanneer men iedere keer bij een normaal contact ingrijpt, door de hond weg te trekken bij de andere hond. Men doet dit vaak uit angst maar het is tevens een oorzaak voor de hond om te gaan uitvallen tegen andere honden. De roedelgenoot (de mens) laat op deze manier blijken dat de andere hond op zijn minst eng is.

Dan zijn er honden die zo overmoedig en zelfverzekerd zijn en iedere hond op hun plaats zetten. Zij doen op de hondenschool tijdens een vrij spel uurtje en tijdens de wandelingen zo veel winnaars ervaringen op dat ze niet beter weten en niet anders leren dan dat iedere hond hun ranglager moet zijn. Deze winnaars ervaringen vinden dan wel plaats in het spel maar dit spel is wel de basis voor hoe de hond zich op latere leeftijd gedraagt. Door middel van spel leren pups al op jonge leeftijd hun grenzen en krachten kennen. Helaas heeft het voor honden met een veel milder karakter of een veel kleiner formaat wel de nodige impact op het verdere gedrag. Het is natuurlijk hartstikke leuk een spel tussen een levens grote Berner Senner pup met een veel kleinere Teckel pup. Helaas voor beiden honden dat kan dit op latere leeftijd een reden zijn om uit te vallen. De Berner met de nodige winnaars ervaringen en de teckel angst om weer plat gewalst te worden.

Conditionering door de eigenaar. De hond is ooit een keer uitgevallen en nu is de eigenaar al nerveus wanneer er een hond in zicht is. Het gevolg is lijn strak trekken, andere kant op lopen, stem verheffen al met al het hele menselijke lichaam veranderd in één brok spanning. Dit alles terwijl de hond nog niet eens in de gaten heeft dat er een hond aan kwam. Door deze verandering in de roedelleider (de mens) wordt de hond attent gemaakt op de tegemoet komende soort genoot. Wat kan hij anders doen dan uitvallen als de leider zo gespannen is.
Natuurlijk schrikt de aankomende roedel zich een ongeluk en loopt direct de andere kant op.
Uitval geslaagd en voor herhaling vatbaar.

Wat zou het toch heerlijk zijn wanneer de mens de hond net zo goed begrijpt als de hond de mens.

Een roofdier in huis.

In de vorige stukjes heb ik het gehad over hoe de hond de mens in alle opzichten altijd heeft gediend en dat het begrijpen van zijn taal toch wel het minste is wat we aan de hond verschuldigd zijn. En in het tweede stuk werd duidelijk gemaakt hoe makkelijk het eigenlijk is om zijn lichaamstaal te leren en daar op in de spelen en hem zo het gewenste gedrag aan te leren.

Helaas gebeurd het nog maar al te vaak dat een hond om de verkeerde redenen wordt aangeschaft. Of dat men met alle goede bedoelingen een hond neemt, maar er eigenlijk niet meer van weet dan dat hij 4 benen, een staart, een hoofd heeft, en in het bezit is van een partij haar wat zeker bij een pup zorgt dat er een zeer hoge aaibaarheidsfactor is. Het laatste zorgt ervoor dat de aanschaf zonder voorkennis nog gemakkelijker is.

Beide gevallen zorgen voor veel hondenleed. Men vergeet dat het eigenlijk een gedomesticeerd roofdier is, die zonder de juiste leiding zijn aangeboren gedrag zal gebruiken om in de maatschappij op zijn manier te kunnen functioneren. Wat dus niet in onze mensenmaatschappij kan. De vele hondenbeten die jaarlijks plaatsvinden en de vele honden waar vaak om onduidelijke redenen afstand van gedaan wordt, maken eens temeer duidelijk hoe belangrijk het is om de hond op een positieve manier te leren hoe de mensenmaatschappij in elkaar zit. En dit kan alleen maar door hem leren te begrijpen. Men heeft niets meer en niets minder dan een gedomesticeerd roofdier in huis, die zijn aangeboren gedrag zal gebruiken om te overleven.

Wanneer ik dit aan eigenaren met een voorbeeldige hond in huis vertel, lachen ze me uit en kijken vol medelijden naar hun eigen hond die zich ontspanend en zuchtend van voldoening uitstrekt. Zij zijn in het bezit van en hond die niet uitvalt naar andere honden of mensen. De honden die hun etensbak net zo makkelijk afstaan als dat ze hem in ontvangst nemen. Die joggers, fietsers en andere voertuigen die zich op wielen voortbewegen geen blik waardig gunnen. Niet trekken aan de lijn, niet in huis markeren en het meubilair niet van een nieuwe look voorzien.
Helaas is dit ideale beeld van een hond niet voor iedereen weg gelegd en komt het tegenovergestelde maar wat vaak voor. Het karakter en het ras spelen hier een grote rol. Dit maakt het houden van een hond voor deze honden bezitters niet altijd even leuk en gemakkelijk. Afhankelijk van het probleem wordt het plezier dat men kan hebben van een hond veranderd in ergernis en irritatie. En wanneer hier niets aan gedaan wordt volgt een herplaatsing of slijt de hond het grootste gedeelte van zijn leven in huis.

Zo kan een hond die continu aan de lijn trekt een wandeling stevig vergallen en voor de nodige pols en rugklachten zorgen. Honden die naar van alles en nog wat uitvallen veranderen een wandeling die voor wat ontspanning moet zorgen in een regelrecht rampenplan met de nodige stunts van vallen en opstaan. Men is dan al gauw geneigd de hond op die tijden uit te laten dat het stil is waardoor wandelingen beperkt worden. Een andere veel voorkomende ergernis die men heeft als men met een uitvallende hond loopt zijn de adviezen die men van jan en alleman krijgt.
Dit kunnen goed bedoelde en vriendelijke adviezen zijn maar ook krijgt men vaak zeer onvriendelijke en demotiverende adviezen. Ik kan hier meerdere voorbeelden van geven, maar er is er één die ik u absoluut niet wil onthouden. Eén van mijn honden viel uit naar fietsers die langs hem zoefden. Hoe dit ooit ontstaan is, is niet te achter halen en kan meerdere oorzaken hebben waar ik alleen maar naar kan gissen, aangezien ik hem niet als pup heb gekregen. Dus als ik een fietser op een smalle stoep aan zag komen waar ik geen gelegenheid had om opzij te gaan, vergrootte ik de afstand door dan maar op de weg te gaan lopen om zo een uitval te voorkomen. Iemand vroeg mij waarom ik dit deed en ik legde hem in het kort het verhaal uit (met uiteraard een uitvallende hond aan de lijn, waar nog maar moeilijk bovenuit was te komen). Zijn antwoord was dat zo hond niet meer in de maatschappij kon leven en het beter voor iedereen zou zijn als hij maar afgemaakt werd. Mijn reactie hierop was hoogst verontwaardigd, ik vroeg hem of hij kinderen had waarop hij knikte en vervolgde mijn uitleg. Als één van deze kinderen in het criminele circuit terecht komt en iemand besteelt of mishandeld, hoe moet zijn kind dan behandeld worden. Ook in laten slapen of hulp geven om het kind toch nog te leren hoe het zich in de maatschappij moet gedragen. Deze meneer die zo adrem met zijn advies over mijn hond was draaide zich beschaamd om en liep weg. Ik denk dat het kwartje wel gevallen was en hij begreep dat ik mijn hond die ik pas enkele weken had aan het heropvoeden was.

Wat veel mensen vergeten, is dat een hond nog steeds een roofdier is. Domesticatie, de kunstmatige selectie die in de loop van de eeuwen veel veranderd heeft, maakt dat we nu de huishond hebben. De grote van de hond, vacht, oren, staart, ogen en de neus zien er niet altijd meer echt wolfs uit. Dit zorgt er weer voor dat veel honden moeilijk te lezen zijn, zowel voor mensen maar vooral honden onderling kunnen nog wel eens problemen hebben met het begrijpen van de lichaamstaal van hun soortgenoot. Zo heeft een Rodasian Ritch Back op zijn rug een streep haar die in de tegen over gestelde richting staat. Hierdoor lijkt het alsof hij continu borstelt, wat een teken van opwinding is. Maar ook oren die hangen of gecoupeerd zijn en staarten waarvan niet meer over is als een stompje, is soms nauwelijks nog iets aan af te lezen. Terwijl de stand van de oren en de staart samen met de rest van het lichaam normaal gesproken duidelijk aangeven hoe een hond zich voelt en wat zijn bedoelingen op dat moment zijn. Het is dus duidelijk dat de grootste veranderingen in het uiterlijk zitten. Het gedrag is voor een groot gedeelte meeveranderd. Als dit namelijk niet was gebeurd, zou het nooit mogelijk geweest de hond in huis te houden.

Ondanks dit ongelofelijke aanpassingsvermogen van de hond in deze maatschappij waar de mens volledig de dienst uitmaakt, zijn er nog vele natuurlijke gedragskenmerken overgebleven. Zoals het jagen, afbakenen en verdedigen van territorium, het leven in roedelverband en de lichaamstaal. Met deze eigenschappen hebben honden bezitters dan ook dagelijks te maken. Bij het opvoeden van de hond is het dan ook van belang dat daar rekening mee wordt gehouden en op de juiste manier mee wordt omgegaan. Gebeurt dit niet dan kunnen deze aangeboren gedragseigenschappen, die nog van de voorouders van de hond 'de wolf' afstammen, voor de nodige problemen zorgen.

Bedenk dus dat wanneer u een hond aanschaft er de komende 12 á 15 jaar er een volledig gezinslid bij komt. Waar u - mits u in het bezit bent van de juiste kennis en bereid bent om zijn taal te leren zoals hij uw taal leert - heel veel plezier van zult hebben!

Wat betekent de hond voor ons.

Al vele jaren zijn mens en hond nauw met elkaar verbonden. Honden hebben in hun hele gedomesticeerde bestaan de mens gediend op iedere mogelijke manier die je maar kunt bedenken. Vroeger voornamelijk voor de jacht en bewaking. Ook werden zij gebruikt om alles voort te trekken wat wij mensen niet konden of wilden dragen. Tevens dienden zij regelmatig als consumptie. Helaas worden in verschillende landen honden nog steeds gegeten.

Tegenwoordig doen zij voornamelijk dienst als gezelschapshond, wat weer goed is voor onze bloeddruk en de sociale contacten die we met hen tijdens de wandeling en bij een hondenvereniging opdoen. Zo worden zij voor vele soorten speurwerk opgeleid, evenals voor de beveiliging van de mens en alles wat daar bij hoort. Daarnaast zorgt hun aangeboren natuurlijke eigenschap van waken en verdedigen ervoor dat zij de mensenroedel beschermen en houden ze ons huis gevrijwaard van ongewenst bezoek.

Ook als hulphond hebben zij hun sporen verdiend en kunnen vele mensen door hen zelfstandig het leven voort zetten. Zij worden ingezet bij rampen waar reddingshonden in de letterlijke zin van het woord voor vele mensen de redding betekent. Ook zijn er talloze verhalen over honden die hun baasjes van de dood wisten te redden door hen een waarschuwing te geven. Tegenwoordig worden honden ook getraind om mensen met epilepsie te waarschuwen als er een aanval aankomt. Zij kunnen dit omdat de minste verandering in ons mimiek voor hun waarneembaar is. Momentheel zijn er onderzoeken gaande waar honden aangeleerd wordt om ziekten die voor ons levensbedreigend zijn aan te geven. De verschillende projecten waar honden ziekenhuizen en bejaardencentrums bezoeken, getuigt eveneens van wat een hond voor de mens kan betekenen.

Honden begrijpen onze taal feilloos. Zij voelen en zien onze angsten, onzekerheden en weten wanneer wij slecht of goed gehumeurd zijn. Als wij in hun nabijheid zijn observeren ze ons en leren ze onze lichaamstaal te begrijpen. Zonder dat wij er erg in hebben leren zij de betekenis van tientallen woorden. Het enige wat wij moeten doen is net zo alert zijn op hen als zij op ons. Zo zullen wij ook hun taal moeten leren en begrijpen. Wij krijgen daardoor meer begrip voor zijn gedrag en het zal ons tevens in staat stellen het gedrag van de hond te leiden.

Hem met respect behandelen en hem geven wat wij van hem krijgen is toch wel het minste wat wij aan onze honden verschuldigd zijn!

Honden leren door observeren.

Wanneer u het besluit heeft genomen om een hond in het gezin op te nemen heeft u ook direct de volledige verantwoordelijkheid voor de hond. Deze bestaat uit het zorgen voor hun medische en sociale welzijn. Het komt er dus op neer dat ze volledig van ons afhankelijk zijn. Om goed voor hun welzijn te zorgen zijn wij genoodzaakt hun taal te leren. Moeilijk? Nee, dit kost niets meer dan uw volledige aandacht te richten op zijn gedrag en daar met ùw gedrag op de juiste manier op in te spelen.

Wij kunnen op een zelfde manier de taal van de hond leren als honden de taal van de mens leren. Ze hebben daar een hele simpele manier voor, ze observeren ons de hele dag. Eigenlijk zijn ze ons gewoon aan het bestuderen zonder dat wij het merken. Er is niets wat aan hun oog, gehoor of neus voorbij gaat.

Iedere handeling die wij uitvoeren en de daarbij behorende geluiden die wij maken houden ze nauwkeurig in de gaten. De gevolgen van deze handelingen en geluiden leren ze dan ook in een zeer kort tijdsbestek kennen. Ze worden hier zo goed in dat ze aan ons gedrag precies kunnen zien wat wij gaan doen. Een vrije dag onderscheiden ze door onze handelingen perfect van een normale dag. Er gaat geen wekker (geluid), wij blijven langer in bed liggen, drinken uitgebreid koffie en eten zelfs een ontbijt. We gedragen ons minder gehaast waardoor de hond zijn gedrag ook aan past. Dit is voor onze hond genoeg om te weten dat hij later uitgaat, ook hij blijft nog even liggen. Ze weten door de handelingen die wij verrichten voor wij de deur uit gaan of ze wel of niet mee mogen. Aan de hand van de schoenen en jas die u aantrekt kunnen ze leren wat voor soort wandeling u met ze gaat maken.

Voor mijn honden betekenen trainingsschoenen hardlopen. Mijn 4 jarige Herder is dan ook vol van opwinding, terwijl mijn 15 jarige Labrador het wel gelooft en blijft liggen. Een reistas die gepakt wordt voor een vakantie wordt door beide honden bewaakt tot het vertrek. Ze gaan dan ook altijd mee. Het meest simpele voorbeeld is wel etenstijd. Uw hond is gewend om rond 17.00 zijn eten te krijgen. Nu is er net op dat moment visite en gezelligheid kent geen tijd, maar voor uw hond wel. Hij gaat heen en weer lopen, vraagt aandacht en laat zich met woorden niet afschepen. Hij maakt u met zijn lichaamstaal duidelijk dat het etenstijd is en natuurlijk zijn er honden die er allang achter zijn dat met verbale ondersteuning het gewenste resultaat nog sneller bereikt wordt. Uiteindelijk staat u op om uw hond zijn eten te geven.

Op het moment dat u opstaat leidt hij u naar de keuken. Hij doet dit door zijn blik af te wisselen tussen u en de keuken terwijl hij om u heen te loopt. In de keuken aangekomen gaat zijn blik heen en weer tussen u en de plaats waar het eten vandaan komt. Praten kan hij niet maar zijn hele lichaam, gezichtsuitdrukking en het oogcontact wat hij steeds met u zoekt maken duidelijk wat hij van u verlangt. We vinden hem op dat moment slim en prijzen hem ook mondeling omdat hij precies weet hoe laat het is en waar het eten staat. Hij krijgt dus voor zijn gedrag een mondelinge beloning en de maaltijd. Al heeft hij niet precies naast u gelopen, hij heeft u gevolgd zonder dat u daar moeite voor hoefde te doen. U heeft hierbij geen riem, geen halti en geen clicker gebruikt. Vanuit dit gedrag kunt u hem moeiteloos leren volgen. Wanneer het tijd is om uw hond eten te geven en hij loopt ongeduldig naast u richting keuken, kunt u hem een mondeling opdracht geven zoals het veel gebruikte “volg”. Maar wanneer u een blik naast u werpt en geen stap verzet tot hij ook naast u is, zal hij snel begrijpen wat de bedoeling is. Om de opdracht te versterken kunt u met uw hand naast u wijzen. Als dit met kleine stukjes goed gaat, maakt u zo een rondje door het huis. Na verloop van tijd loopt u met hem zelfs even naar buiten een stukje de straat op en weer terug om hem daarna zijn maaltijd te geven. Wanneer u dit dagelijks oefent zal hij u ook buiten met langere afstanden moeiteloos gaan volgen wanneer u hem dit op een zelfde manier vraagt. Het is natuurlijk wel zorg dat u tijdens de wandeling oogcontact met uw hond behoudt. Ontbreekt het oogcontact dan kunt u zijn naam roepen, waarna u een blik naast u werpt. In het begin zal het wijzende handgebaar nog noodzakelijk zijn. Maar na verloop van tijd is één blik voldoende om hem naast u te krijgen.

Bedenk dat u niet onbetaald werkt voor uw werkgever, dit geld ook voor uw hond. Een beloning zal het gewenste gedrag alleen maar versterken en zorgen dat hij het met plezier uitvoert.

Oefening baart kunst. Maar uw hond volgt u in huis zo vaak dat het heel simpel is om dit gedurende de dag te oefenen.