Dagboek onze honden

Dagboek
Natuurlijk valt er, met op dit moment 7 honden en 6 katten, wel wat te beleven en is er uiteraard altijd veel te doen. Een regelmatig terugkerende vraag is, waarom begint een mens aan zoveel honden en katten? Het antwoord is heel simpel, ik kan het gewoon niet aanzien dat een hond niet heeft wat hij of zij verdient, genegenheid, liefde, (medische)zorg, lange wandelingen, het beste eten, vers water, warmte en heerlijke slaapplaatsen. Gelukkig ken ik heel veel mensen die er hetzelfde over denken. En natuurlijk kunnen we niet alle honden van de wereld redden maar de wereld voor die ene hond.

Van jongs af aan is het mijn droom geweest om ooit buiten de stad te kunnen wonen om me met hart en ziel in te zetten in het opvangen en houden van meerdere honden. Een aantal jaren geleden heb ik deze droom kunnen verwezenlijken. In de schitterende Belgische Ardennen bouwde ik mijn eigen Bed & Breakfast onder de naam Domaine du Chien (www.domaineduchien.be). Het domein van de hond en zo zie ik het ook. Voor mij was het allerbelangrijkste dat de gasthonden het naar hun zin hebben, lekker kunnen ravotten, heerlijk bij de haard en op de bank kunnen liggen en zich volledig op hun gemak voelen. Als de honden het zo goed naar hun zin hadden zouden hun baasjes, als echte hondenliefhebbers, ook een fijne tijd bij Domaine du Chien hebben.

Inmiddels 6 jaar ervaring met Domaine du chien leert mij dat er naast hondenliefhebbers ook hondenbezitters zijn. Wanneer u ooit een recensie over Domaine du Chien leest, zal u ook meteen duidelijk worden tot welke categorie de auteur behoord. Gelukkig komen in Domaine du Chien hoofdzakelijk hondenliefhebbers en dat doet mij heel veel plezier. Het geringe aantal hondenbezitters die de afgelopen jaren Domaine du Chien bezocht hebben maak ik mijn excuses voor; mijn waarschuwingen om niet met de hond in de bossen te gaan wandelen op het moment dat er een jachtdag is, mijn eigen opvanghonden een te grote tuin hebben, het ontbijt ooit 10 minuten later of vroeger is of mijn bemoeizucht als er slipkettingen gebruikt worden, met slijm op mijn broek van de hondengasten als ik nieuwe gasten ontvangt….. enzovoort. Ik doe van 's morgens vroeg tot 's avonds laat mijn uiterste best om het de honden en hun baasjes naar hun zin te maken maar ben ook maar een mens en dus niet zonder fouten evenals mijn bijna 200 jaar oude Ardenne huis.

Zoals gezegd is het overgrote gedeelte van mijn gasten ook een hondenliefhebber in hart en nieren waardoor deze doelstelling meer dan goed te combineren is. Het is namelijk onmogelijk om honden die van alles mankeren op te vangen, te laten opereren en op te knappen zonder inkomsten van Domaine du Chien. Momenteel zijn de voorbereiding bezig voor het plaatsen van een blokhut voor Adam hij heeft dan zijn eigen huis en kan binnen en buiten wanneer hij wil. Hierdoor komt de op dit moment afgesloten serre weer vrij waardoor er meer ruimte is voor honden.

Door deze uitbreiding kunnen er in Maison du Chien 9 à 10 honden herstellen van mishandeling, aanrijding en leren leven met hun handicap. De honden die opgevangen worden zijn uitsluitend honden met een handicap of andere lichamelijke gebreken of honden die het mensdom niet meer kunnen waarderen.

Natuurlijk was er de mogelijkheid om een stichting op te starten maar ik gaf en geef nog steeds de voorkeur aan het runnen van een Bed en Breakfast om de kosten voor de honden te kunnen betalen.

En gelukkig vinden heel veel mensen het fantastisch dat hun vakantiegeld ten goede komt aan honden en katten in de opvang.

Verder heb ik er veel plezier in om deze honden alles te geven wat zij nodig hebben om hun leven zo aangenaam mogelijk temaken. De onvoorwaardelijke liefde die zij mij hier voor terug geven maakt het hele leven goed.

Alle gasten die Domaine du Chien met regelmaat voor een kort of lang verblijf bezoeken zorgen ervoor dat ik de honden met mankementen kan blijven opvangen en laten we de poezen van Maison du Chien niet vergeten want ook zij hadden nu een ander leven of geen leven gehad wanneer er geen Domaine du Chien en haar gasten waren. Namens mij en al mijn dieren dank aan alle gasten.

Met regelmaat zal ik het één en ander schrijven over de honden, de katten en natuurlijk de Bed en Breakfast zowel de leuke dingen als minder leuke dingen.


14 Juni

Zoals u hebt kunnen lezen is er begonnen met de voorbereidingen van een blokhut voor Adam. Hij kan dan de hele dag binnen en buiten zonder dat ik portier hoeft te spelen. En natuurlijk mag hij wanneer hij dat wil ’s avonds de serre in wanneer deze niet in beslag is genomen door een soortgenoot in nood. Ik hoop dan ook dat hij door zelf binnen en buiten te kunnen helemaal zindelijk word. Hij plast nu alleen nog binnen wanneer hij geslapen heeft en niet direct naar buiten kan wanneer hij zijn ogen open heeft. Helaas is het hem niet kwalijk te nemen aangezien mijn Adam zijn hele leven aan een ketting gelegen heeft en niet beter weet dan daar waar hij staat zijn poot op te tillen. Al met al is het een vooruitgang dat hij zijn grote hoop wel buiten doet.
Nu is het neer zetten van een blokhut niet het grootste probleem wat wel een probleem is, is het gelijk maken van de grond. Alles loopt hier schots en scheef en af. Dit betekend dat er een graafmachine aan te pas moest komen om de grond gelijk te maken. Het gevolg hiervan is dat mijn stukje grond eruit ziet als een bouwterrein en eigenlijk helemaal ongeschikt is geworden voor de honden. De grond is hier helemaal van klei die dus aan voeten blijft plakken en binnen eindigt. Verder zitten er kuilen in die op kleine vijvers gaan lijken. Ook het beton is zo snel mogelijk gestort, nu de blokhut nog.



Ook kreeg week een mailtje van een vriendin die zich altijd inzet voor alle honden die haar beeldscherm passeren. Het ging om een blind herder meisje dat met spoed weg moest anders zou ze zoals ze hier in België zeggen, dood gespoten worden. Natuurlijk gingen we snel opzoek en hadden we geluk. Gasten van mij die al enkele husky’s uit een asiel hebben zagen het helemaal zitten en wilde er graag nog een wat jongere hond bij als speelmaatje voor hun pasgeredde Husky kruising uit het asiel. Deze is een stuk jonger dan de andere twee en wil niets liever dan spelen. Dat het Herder meisje blind was maakte hun niets uit. Ze hadden hier ook kennis gemaakt met mijn blinde hondenmeisje Era waarvan men meestal niet eens geloofd dat ze niets ziet.
Nu was het alleen nog noodzaak het hondenmeisje zo snel mogelijk weg te krijgen. Je zou zeggen zo gezegd zo gedaan maar dit ging in dit geval niet op. Het bleek dat het hondenmeisje naar de stichting Collie passion zou gaan. Geen idee hoe die er bij is gekomen. Vervolgens hebben we daar direct contact mee opgenomen om te vertellen dat het er een paar fantastische mensen waren die haar een even zo fantastisch leven zouden geven. Tussen opvang was dus niet nodig. Nu zou je daar als stichting toch heel blij om moeten zijn. Maar helaas was het in dit geval anders. Het meisje zou naar hun gebracht worden en voor één avond ergens in opvang gaan om vervolgens de volgende dag weer te verhuizen omdat ze voor dat weekend te veel was in het betreffende opvanggezin. Voor ons was het geen probleem om haar direct bij aankomst op te halen of alsnog daar waar ze zich op dat moment bevond om ervoor te zorgen dat ze per direct bij haar nieuwe familie kon zijn. Zo gezegd zo gedaan zou je zeggen. Helaas wilde de betreffende stichting adoptie kosten hebben van € 150,00 terwijl het hondenmeisje nog niet eens bij hen was. Dit werd mij verteld via een sms’je. Onbegrijpelijk het hondenmeisje had al een fantastische familie nog voor deze stichting in beeld was. Ook het vervoer van België naar Friesland was al geregeld maar de stichting wilde het hondenmeisje niet mee geven aan de mensen die haar zouden komen ophalen. Ze wilde de adoptie kosten hebben zoniet dan bleef het hondenmeisje daar waar ze nog naar toe moest gaan. Uiteindelijk hebben de adoptanten het na een hoop gedoe opgegeven.

Een hond die al geplaatst is nog voor een stichting van het bestaan van het hondje afwist om het vervolgens zo snel mogelijk in hun bezit te krijgen en er kosten voor te vragen gaat te ver. Helaas zijn er stichtingen die het doel dat ze ooit voor ogen hadden vergeten “de beste mensen voor een hond vinden”. Geld vragen terwijl er geen kosten gemaakt zijn en ook niet gemaakt hoeven te worden omdat de adoptanten alle kosten en komende kosten met veel liefde voor hun rekening hadden genomen daar zijn geen woorden voor. Nu is het al moeilijk om gezonde honden te plaatsen maar een blind herdermeisje met eventuele andere lichamelijke gebreken zitten maar zeer weinig mensen op te wachten. Nu maar hopen dat het met dit blinde hondenmeisje goed komt.
In de tussentijd zijn we hier bezig om voor een hond die al 10 jaar lang in het zelfde hok in zijn eigen stront en pies zit een ander hok te mogen plaatsen en een stuk van het terrein te mogen omheinen.
Ik woon hier nu 6 jaar en heb al verschillende malen de man erop aan gesproken en hem gevraagd of ik de hond mocht kopen. Iedere keer was het antwoord “nee” ook een ander hok vond hij niet nodig even als een stuk terrein omheinen. Christine een gast van mij kon het na die jaren ook niet meer aanzien en bood aan hok en omheining te betalen of hem weer proberen weg te kopen.
Ik moest dus iemand hebben die enige invloed op de man kon uitoefenen om iets voor de hond te kunnen bewerkstelligen. Vervolgens de oudste en hopelijk ook de meest wijze dame van het dorp gevraagd met hem te praten zodat we nog iets voor de hond konden betekenen. Weg kopen lukte dus wederom niet maar hij ging uiteindelijk wel akkoord met het plaatsen van een nieuw hok en mocht er een stuk terrein afgezet worden. We hebben direct een hok gekocht en nu moesten we nog zorgen voor mannen die het ook zo snel mogelijk wilde plaatsen. Vervolgens de buurman gevraagd te helpen en samen met Noud is het hok in elkaar gezet. Natuurlijk moest de hond uit zijn oude hok voor men er naar binnen kon. De eigenaar durfde dit niet, de hond was in die 10 jaar nooit zijn hok uitgeweest. Er zijn verder geen woorden voor. Ik ben dus maar met een vanglijn het hok binnen gegaan en het lukte me gelukkig om deze om te krijgen. De hond bleek werkelijk een schatje te zijn onvoorstelbaar na een leven van 10 jaar op een paar vierkante meter. Nu zo snel mogelijk een stuk terrein afzetten.






Mei 2010

Het eerste wat ik doe als ik opstaat, is de honden even naar buiten laten gaan. Dit is enkele minuten en dan staan ze al weer achter voor de keukendeur. Dus met mijn slaperige hoofd doe ik de deur open en lopen ze allemaal naar binnen, tegelijkertijd ben ik bezig om de katten eten te geven en ik let niet op. Vervolgens doe ik het schot naar beneden en laat ik Adam die in de serre woont naar buiten. Enkele seconden later hoor ik veel gegrom, ik kijk in de keuken en alle honden liggen er behalve Ivor. Ik hol door de serre naar buiten en zie Adam in de tuin lopen alsof er niets gebeurd is en Ivor staat dood leuk voor de schutting te wachten om naar binnen te mogen. Hoe ik hem heb kunnen missen is nog steeds onbegrijpelijk het is hele grote wit zwarte hond van 40 kilo waar je echt niet zomaar overheen kijkt.

Zoveel jaar zoveel honden en toch schat ik ze soms nog verkeerd in. Ivor heeft het blijkbaar fantastisch opgelost. En wie weet lukt het Ivor om Adam wat hondentaal te leren zodat hij ooit de laatste jaren van zijn leven tussen de rest van de honden kan slijten. Het verhaal van Adam is te lezen bij “mijn honden”.

De minste verandering in de honden betreffende hun gedrag neem ik waar. Tijdens de wandelingen merk ik dat Spirit de grootste Herder een beetje achterblijft en hij hijgt, dit zit me niet lekker dus ik laat een hartfilmpje maken helaas komt daar uit dat het zeer ernstig is en hij hooguit nog een jaar te leven heeft vervolgens raden ze een echo aan om naar aanleiding daarvan een therapie voor hem te kunnen inzetten. Ook zijn bloed na laten kijken maar gelukkig zijn lever, nieren en schildklier in orde. Na het nodige Google werk heb ik in Spa een cardioloog gevonden die niets anders doet dan hartonderzoeken en zelfs als één van de weinige cardiologen pacemakers bij honden plaatst. Al die tijd, vier hele dagen in de stress, als er iets met de honden is ben ik altijd erg van slag.

Het eerste hartfilmpje is gemaakt bij een Dierenartsen Centrum in Nederland. Een dierenartsen praktijk zoals zovele. Al toen ze het hartfilmpje maakte liep het niet zoals het moest. Er moesten onder zijn oksels plakkers geplakt worden voor enkele minuten zo werd het filmpje gemaakt waarna het filmpje zou worden door gemaild naar een Cardioloog. Zijn oksels werden geschoren en plakkers geplakt. Natuurlijk moesten die er ook weer af en dit was een drama het ging niet en ze gebruikte

daar één of andere gel voor om ze alsnog los te krijgen. Beide plekken zijn gaan ontsteken. Waar hij nog weken last van heeft gehad en het haar ook niet meer terug groeit. De Echte Cardioloog in Spa Dr. Nicole Van Israël keek bedenkelijk naar de uitslag, de ontstoken plekken (en mijn betraande ogen) ze vond het zeer onprofessioneel en de manier waarop het filmpje gemaakt was van voor de Oorlog. Met dit keer echte apparatuur werd het hart uitgebreid onderzocht. Conclusie een groot hart maar kern gezond. Ik huilde weer maar nu van opluchting en gaf haar een dikke zoen.

Dit is een les voor vele dierenartsen en mensen die dit lezen, het eeuwen oude gezegde “Schoenmaker blijf bij je leest” is hier van toepassing. Dus mensen wanneer je denkt dat er iets met je hond mis is ga naar een specialist doen we voor ons zelf ook. Het bespaart een hoop leed, tijd en geld voor een onnodig pruts onderzoek. En beste dierenartsen doe dat waar je voor geleerd heb.

Tussen alles door heb ik natuurlijk ook een Bed and Breakfast waar het nodig werk moet gebeuren.

In deze zelfde week kwam Noud hier schilderen. Om alles weer fris en gezellig te krijgen. Muren zijn hier namelijk binnen een paar maanden op schofthoogte vuil en de openhaard geeft ook het nodige aan het plafon af. Gezien het een heel oud huis is moeten er voor het schilderwerk ook de nodige naden weer dicht gemaakt worden en is het altijd weer veel meer werk dan gedacht word.

Het schoonmaken van de kamers is ook altijd een hele klus nu is haar en blubber allemaal geen probleem maar wanneer er brandgaten van een sigaret in de vloer zitten is verschrikkelijk termeer er op de kamers absoluut niet gerookt mag worden. Helaas geld die regel blijkbaar niet voor iedereen. Ook het deponeren van iets anders dan toiletpapier in het toilet stellen de vermalers niet op prijs en deze weigeren vervolgens dienst met alle gevolgen van dien. Verstopte leidingen en onbruikbare toiletten en douches. Met als gevolg dat ik tot mijn oksels in een toilet pot zit of tot mijn knieën in de septic put in de stront staat. Natuurlijk klinkt dit nu zeer komisch maar geloof mensen, dit is het allerlaatste waar je als menszijnde op zit te wachten. En lukt het me niet om de verstopping op te lossen dan moeten de vermalers uit elkaar gehaald worden om maandverband, wattenstaafjes of condooms te kunnen verwijderen ook dit is een zeer smerige klus.

Tijdens een weekend gebeurt er iets om nooit te vergeten.

Het terrein is omheind en tussen het gastengedeelte en het gedeelte terrein voor mijn honden is ook een hekwerk geplaatst. Onder nog eens extra afgezet zodat de gaten zo klein zijn dat geen hond zijn hoofd erdoor kon steken. Wel, dit had ik gedroomd. Terwijl we gezellig staan te praten hoor ik Adam huilen en niet het huilen dat hij doet wanneer hij honden aan de andere kant ziet maar huilen zoals een hond die pijn heeft het is een geluid dat je nooit vergeet. Als de bliksem ren ik naar buiten en zie dat Adam zijn hoofd door een gaatje van 5 bij 10 centimeter heeft gewurmd. Ik spring bovenop hem om hem rustig te houden en Noud rent naar het hok voor een ijzerzaag. Na flink wat zagen was Adam bevrijd. Geheel ongedeerd, ik kon hem wel achter het behang plakken hij heeft me dood laten schrikken. Maar in plaats daarvan heeft hij met ons pasta gegeten. En wat was ik blij dat Noud hier was ik had dit nooit alleen voor elkaar gekregen. Ik raak volstrekt in paniek wanneer er iets met de honden aan de hand is. De volgende dag ging ik natuurlijk met Adam mee de tuin in en zoals de meeste Herders was hij slim genoeg om bij het hek vandaan te blijven. Toch werd er per direct nog iets voor het hek geplaatst zodat dit niet meer kan gebeuren.

Ook werd Era het blinde hondenmeisje die dag loops en wist ze het hele weekend geen raad met zichzelf. De reuen hier zijn gecastreerd maar dat maakte letterlijk geen bal uit ze waren tot over hun oren verliefd en lieten haar geen moment met rust. Era vond het prachtig en gaat overal op in. Van ellende heb ik ze gescheiden tot dit feest over was niet echt gemakkelijk want ik had nu dus overal schotten in huis staan, geklemd tussen een vriezer/kast, fornuis /kast en buro en kast, even snel heen en weer lopen was er niet meer bij.

Over drie maanden zal ze gesteriliseerd worden. Helaas voor haar mag ze nu ook niet meer bij de hondengasten een ongelukje zit in een klein hoekje en er zijn al genoeg honden op de wereld die met spoed een lieve familie zoeken.

In de tussentijd werden er bij Spirit ook nog twee bultjes weg gehaald en ook die bleken helemaal onschadelijk. Maandag gaat hij naar een Osteopaat omdat hij onregelmatig loopt, waarschijnlijk een ontsteking op één van die plaatsen waar artrose zit. Hij heeft de ernstigste vorm van HD is geopereerd aan OCD, heeft ook ED en zijn linker knie is vergroeid van de artrose. Toen ik daar achter kwam werd mij verteld dat hij niet ouder kon worden dan een jaar of 6 inmiddels is hij 9 en wandelt hij 4 uur per dag mee zonder problemen. Ik zal de rest van zijn leven altijd met zijn benen bezig blijven. Desondanks hoeft hij geen medicijnen want hij als hij keurig onder de Fauna Sauna gaat is hij niet stijf na de wandeling en staat hij ook niet stijf op.

Ik zet altijd alles op alles om hem en de rest van de honden die er ook niet echt goed aan toe zijn nog beter te krijgen.

Natuurlijk is het geven van medicijnen een gemakkelijk oplossing maar deze kunnen de organen aantasten en wanneer er andere oplossingen zijn om de honden pijnvrij te krijgen en te houden heeft dat zeker mijn voorkeur. Dus beste mensen geef nooit zomaar op en laat je niet door een dierenarts met een horror verhaal weg sturen er zijn meerdere artsen die kundig zijn en veel hulp kunnen bieden.
Tussen alles door word er schoongemaakt en schoongemaakt de Bed and breakfast en het woongedeelte. En wanneer alles weer vlot verloopt en doorloopt, honden blij en gezond, gasten in een schoonhuis dan ga ik de overige uren van de dag met een goed gevoel de nodige slaap nemen.